Μετά τις εκλογές και με την πίεση της ακροδεξιάς, η οποία λαϊκίζει ανέξοδα πάνω σε ένα υπαρκτό πρόβλημα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θυμήθηκε το μεταναστευτικό πρόβλημα. Δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο το προσεγγίζει αποσκοπεί μόνο στη συγκράτηση των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος, που ήδη στρέφονται προς τον συγκάτοικο στην πολυκατοικία. Πράγματι, η προτεινόμενη δημιουργία «κέντρων μεταναστών» και η επαναπροώθηση στις χώρες προέλευσης δεν αποσκοπεί στη λύση του σοβαρότατου μεταναστευτικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα.
Κατ’ αρχήν, τα περίφημα κέντρα μεταναστών είναι στην πραγματικότητα «κέντρα κράτησης», «στρατόπεδα συγκέντρωσης», δεδομένου ότι συνιστούν χώρους εγκλεισμού, όπου στην πραγματικότητα παραβιάζονται τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
Είναι λογικό να θεωρούμε την είσοδο ενός μετανάστη στη χώρα μας εγκληματική πράξη ικανή να οδηγήσει στη στέρηση της προσωπικής ελευθερίας;
Είναι ηθικό να επαναπροωθούνται τα άτομα αυτά σε χώρες, όπου δεν γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά τους;
Είναι τελικά συνετό η Ελλάδα και η Ευρώπη να παριστάνουν τον Πόντιο Πιλάτο κάνοντας επαναπροωθήσεις; Ξεχνάμε ότι υπάρχουν πάνω από 1500 καταμετρημένοι νεκροί (πόσοι παραπάνω είναι δεν το ξέρει κανείς) κάθε χρόνο στα σύνορα της Ευρώπης.
Κι ακόμη η δημιουργία «κέντρων κράτησης» θα λύσει το πρόβλημα; Δηλαδή, θα φυλακίσουμε χιλιάδες ανθρώπους; Για πόσο; Και με τι κόστος για τον έλληνα φορολογούμενο;
Και αν τους επαναπροωθήσουμε, δεν θα επιστρέψουν πίσω, εφόσον δεν θα έχουν εκλείψει οι συνθήκες που τους ανάγκασαν εξαρχής να φύγουν;
Πρέπει λοιπόν να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που οδηγούν στη μετανάστευση, πόλεμοι, φτώχεια, περιβαλλοντική καταστροφή από πετρελαϊκές, μεταλλευτικές και άλλες πολυεθνικές εταιρείες, έλλειψη νερού, κ.λπ. Για τις αιτίες αυτές και οι χώρες της ΕΕ έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Επομένως για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα χρειάζεται (και με την πίεση της Ελλάδας) να αναλάβει η Ευρώπη μια διεθνή πρωτοβουλία, ώστε να ενισχυθούν (οικονομικά, πολιτικά και σε κοινωνικές υποδομές) οι χώρες προέλευσης των μεταναστών και να περιοριστεί η ανάγκη μετανάστευσης.
Και ωσότου οι πρωτοβουλίες αυτές καρποφορήσουν χρειάζεται η Ελλάδα να αγωνιστεί μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να καταδείξει ότι το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά δικό της. Ότι δεν είναι δυνατό να λειτουργεί η ίδια, ως ευρωπαϊκή χώρα, σαν τεράστιο κέντρο κράτησης, ώστε να εθελοτυφλούν με την τακτική της στρουθοκαμήλου οι υπόλοιπες.
Όσον αφορά το «δικό μας» στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Αγίασμα, που με τόση φροντίδα και μυστικότητα φρόντιζε να σχεδιάζει ο κύριος Υπερνομάρχης, ερήμην της τοπικής κοινωνίας και των αναγκών της, δηλώνουμε την κατηγορηματική μας αντίθεση, όχι μόνο για τους λόγους που παραπάνω αναφέρουμε, αλλά για έναν ακόμη. Γιατί η περιοχή, στην οποία σχεδίαζε ο κύριος Τάτσης τη δημιουργία του στρατοπέδου, είναι μέρος του Εθνικού πάρκου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και προστατεύεται από την ΚΥΑ που υπέγραψε ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ πριν από λίγους μήνες.
Γραφείο Τύπου
Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Καβάλα, 27/06/2009
Αρχειοθετήθηκε ως : ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Καβάλας
